{"id":122,"date":"2026-01-15T16:44:23","date_gmt":"2026-01-15T15:44:23","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/?p=122"},"modified":"2026-02-13T18:31:06","modified_gmt":"2026-02-13T17:31:06","slug":"zie-kunst-in-poezie-uit-vlaanderen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/2026\/01\/15\/zie-kunst-in-poezie-uit-vlaanderen\/","title":{"rendered":"Zie. Kunst in po\u00ebzie uit Vlaanderen"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Een bloemlezing beeldgedichten<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"423\" src=\"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/cover-Zie-Kunst-in-poezie-uit-Vlaanderen-Uitgeverij-P.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-123\" srcset=\"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/cover-Zie-Kunst-in-poezie-uit-Vlaanderen-Uitgeverij-P.jpg 300w, https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/cover-Zie-Kunst-in-poezie-uit-Vlaanderen-Uitgeverij-P-213x300.jpg 213w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Beeldgedichten zijn een hachelijk genre. Wanneer dichters zich laten inspireren door een kunstwerk, een oeuvre of een kunstenaar, moeten ze in taal iets scheppen wat de vergelijking met de inspiratiebron kan doorstaan. In het beste geval voegt het gedicht iets aan de kunst toe of brengt het een werk meer tot leven. Als het mislukt, is weinig po\u00ebzie irritanter en overbodiger. <br><br>Kurt de Boodt heeft 25 jaar Vlaamse po\u00ebzie &#8216;die wat heeft met beeldende kunst&#8217; gebloemleesd. Volledigheid werd niet nagestreefd, wel kregen gedichten over Belgische kunst een streepje voor. De gedichten zijn ondergebracht in thematische groepjes: de schepping (met o.m. het prachtige \u2018Dodeca\u00ebder VIII\u2019 van Christine D\u2019haen, ge\u00efnspireerd door Michelangelo\u2019s \u2018Adam\u2019); de spanning tussen kunst en werkelijkheid (met een heerlijk baldadig gedicht van Gust Gils over \u2018De waanzin van Rembrandt\u2019) en een aantal genres of topics uit de kunstenaarswereld: spiegel &#8211; zelfportret, spiegel &#8211; portret, model, binnen\/buiten, de abstractie van vormen, lijnen en kleuren. <br><br>De bloemlezing bevat een 30-tal reproducties in kleur van werk dat als inspiratiebron diende, hoofdzakelijk schilderijen, maar ook beeldhouwwerk en installaties. Soms hebben verschillende gedichten eenzelfde uitgangspunt: Spilliaerts zelfportretten, de kerkinterieurs van Saenredam, \u2018Who\u2019s afraid of red, yellow and blue\u2019 van Barnett Newman. Als je niet wordt afgeleid door manifeste taalfouten (\u2018het gestalte\u2019, \u2018iets abstract\u2019, \u2018parelgrijzen ogen\u2019), is het lezen en kijken in <em>Zie<\/em> een boeiende ervaring, die je confronteert met goede en slechte po\u00ebzie. <br><br>Ontgoochelend zijn de gedichten die mordicus willen interpreteren en opladen met betekenis (\u201cEen dag als een ongeschoeide \/ claris: franciscaans licht\u201d), on-po\u00ebtische beschrijvingen (\u201cDe schilder mengt de kleuren op zijn palet \/ en schenkt de wereld zijn perspectief\u201d), potsierlijke aansprekingen van een geportretteerde (\u201cGestroomlijnd lig je de werkelijkheid te bedenken, \/ je borsten onder eeuwen katholicisme bedolven\u201d). <br><br>Beter zijn de gedichten die hun eigenheid bewaren en zich tegenover het kunstwerk affirmeren. Stefan Hertmans vertelt, schijnbaar wijdlopig maar in feite erg compact, het verhaal van \u2018Goya als hond\u2019 (cover), Paul Claes giet de weelde van het afgebeelde geconcentreerd in een beknopt kwatrijn (\u2018Las Meninas\u2019: \u201cHier keek een schilder in zijn eigen blik \/ en ginds in zijn weerspiegeling sta ik \/ achter lakeien, hofdames en dwergen: \/ de bleke koning van hun ogenblik.\u201d), Roland Jooris benadert met karige woorden en korte verzen de kern van Saenredam. <br><br>De onpretentieuze gedichten zijn vaak geslaagder dan de hooggegrepen specimens: de luchtige toon van Norbert de Beule die in \u2018neusBrug\u2019 een oude man met Vermeers meisje met de parel confronteert, de herinnering aan kinderlijke verkleedpartijen waarmee Kurt de Boodt zijn \u2018Zelfportret als Cindy Sherman\u2019 tot stand brengt, het drievoudige, haast terloopse relaas van een zelfmoord dat Jan Lauwereyns koppelt aan het geel, rood en blauw van Barnett Newman. <br><br>En uiteraard drijven de beste dichters boven: Dirk van Bastelaere (vlijmscherp bv. in \u2019L\u00e9on Spilliaert, Zelfportret 1907-1908\u2019) en Hugo Claus, wiens vierdelige \u2018Antiphon\u2019 het gelijknamige en eveneens vierdelige streepjeswerk van Dan van Severen wezenlijk \u2013 tot in de klank van de taal \u2013 herschept. Maar er is veel kaf onder het koren.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><em>Zie. Kunst in po\u00ebzie uit Vlaanderen. <\/em>Verzameld en ingeleid door Kurt de Boodt. Leuven: Uitgeverij <em>P<\/em> , 2007. 135 p.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een bloemlezing beeldgedichten Beeldgedichten zijn een hachelijk genre. Wanneer dichters zich laten inspireren door een kunstwerk, een oeuvre of een kunstenaar, moeten ze in taal iets scheppen wat de vergelijking met de inspiratiebron kan doorstaan. In het beste geval voegt het gedicht iets aan de kunst toe of brengt het een werk meer tot leven. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[68],"tags":[87,22,88,86,89],"class_list":["post-122","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-belgische-kunst","tag-beeldgedichten","tag-belgische-kunst","tag-bloemlezing","tag-literatuur","tag-verhouding-beeld-woord"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=122"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":124,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122\/revisions\/124"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=122"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=122"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.erikdesmedt.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=122"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}